Sissy Boy • een weerspiegeling

13901816_661383890693807_1892309700_o
Al van ver zie ik de grote, donkere letters op de gevel plakken. Het grijze gebouw dat zich verschuilt achter de sierlijke krullen maakt het niets uit, hij staat daar maar en lokt iedereen naar zich toe. Sissy Boy, in België, in mijn eigen winkelstadje Hasselt. Bij mij. Ik kon mijn enthousiasme bijna niet weerhouden. En het idee van Sissy Boy in mijn kamer… dat nog minder.  Lees verder

Is de toekomst voorspelbaar? • filosofie

14359689_685924544906408_1832195140_oVolgens sommigen is de toekomst iets wat vast ligt, maar voor anderen is het iets waar je zelf niet over kan beslissen. Het is misschien het eerste wat je ziet als je je ogen sluit wanneer je in slaap tuimelt, het zijn misschien de herinneringen die veranderen in nieuwe herinneringen waardoor op zijn beurt die herinneringen weer vervormen en veranderen in een nieuw geheel. Misschien is de toekomst iets wat je al hebt meegemaakt maar zich enkel op een andere manier aan je voorstelt? Misschien is het iets compleet anders en is het werkelijk niet te voorspellen. Misschien is de toekomst helemaal niets… Lees verder

August • mixtape

14087252_672060462959483_1149236448_oEigenlijk wil het innerlijke herfstmeisje niet meer wachten en beginnen met de rustige liedjes en warme tonen. Luisteren naar muziek onder een dekentje met een goed, dik boek op je schoot. In de herfst verlang ik naar niets anders. De werelden waar je dan in terecht komt zorgen voor mixen in mijn hoofd. Mixen van rode zonsondergangen met avonden aan het strand en een mix van rode bladeren die op de grond en plots ook in je haren dwarrelen. How Amber, stop. Het is nog steeds zomer.  Lees verder

Salty skin and sandy toes

14202978_677243805774482_2123259251_o
Het prikkelige gevoel van een combinatie van schelpen en zand onder je voeten geeft mij altijd een leuke kriebel. Een stevige wind door je haren en van die kleine golven die toch met een grote kracht op het strand komen dansen zorgen er steeds voor dat ik bijna omver lig. Vreugdesprongetjes en dansjes door de plassen. Een zon die je ziet zakken in de zee en een mooie herinnering aan een mooie dag. Aan zee kan ik echt uitwaaien. Maar de zon die zacht achter een gordijn van warme tinten verdwijnt bezorgd een roestig gevoel in mijn blije hoofd, een gevoel van vergane glorie want de dag heeft besloten om er mee op te houden en plaats te maken voor de schijn van de sterren en de maan. De zon zakt, maar betovert de wereld.  Lees verder

I’m only human, just a little human • storybook

13978166_665269243638605_605653304_o
Ja, dat ben ik, dat ben ik precies. Gewoon een klein, gelukkig en vredelievend mens in deze wereld. Gewoon een mens. Een tastbaar iets, een gevoelig iets en een echt iets. Ik ben ik. Maar soms denk ik dat dat niet voldoende is. Een meisje met blonde krullen, een lief hart en een brede kijk op de wereld. Maar soms vind ik dat helemaal niet waar. Af en toe spelen er andere roodkleurige gedachten in mijn hoofd. Gedachten met zonsondergangen en dieren maar ook gedachten met verdrinken en doorzwemmen. Ik ben ik. Voor altijd. Lees verder

Een Eftelingkind in de Efteling

Wanneer de ochtendzon de punten van het huis van de vijf zintuigen aanraakt lig ik nog in mijn bedje in België. Ik kan niet slapen, mijn slaap danst op het ritme van Eftelingliedjes en mijn glimlach wanneer ik moet opstaan verraad dat mijn geluk op het punt staat helemaal te ontspringen. Het gaat niet om de sprookjes, om de achtbanen of de liedjes die ik er hoor. Het is de magie die je voelt tot in het puntje van je tenen, het is de vrolijkheid die je voelt tot de kleinste krul in je blonde haren en het is het geluk dat je deelt. Het is de Efteling die raakt tot in de kleinste vezel van mijn tienerlichaampje. Tieners hebben een dégoût van sprookjes, maar ik niet. Ik zou er het liefst in willen wonen.  Lees verder

Hasselt • Hotspots à la milesawayfromwonderland

Duizenden straatjes die je na een lange tijd nog eens verwelkomen, duizenden plekjes die je naam roepen. Duizenden leuke mensen en verschillende deuren waarvan jij de deurknop hebt aangeraakt. De stad is zich stilletjes aan het openvouwen. De eens zo enge, onbekende straatjes laten me nu dansen van genot als ik een voet op de stenen zet. De geuren maken een kringel rond mijn neus en het enige wat ik kan doen is ze opsnuiven. Ze opsnuiven en genieten. Lees verder