En toen blogde ik een jaar 

Ik kan het nauwelijks geloven. Het feit dat ik al een heel jaar creatief bezig ben op mijn blog, ondertussen verschillende artikeltjes heb geschreven en dat er maar bezoekers blijven komen. Een jaar. Kan je het je voorstellen dat er al een jaar veel te lieve mensen mijn gek gedoe, tips en artikeltjes lezen en dat zelfs vrijwillig? Dit.. dit voelt wonderbaarlijk en magisch. En ik kan het eigenlijk niet zo goed verwoorden.  –>IMG_1180Ik liet me even helemaal gaan met de gekleurde papiertjes hier in huis en haalde de perforator tevoorschijn. Vrolijke kleurtjes want dit is nu eenmaal een vrolijk moment.



In dit jaartje ben ik ontwikkeld en ben ik gegroeid, zowel op het vlak van emotioneel sterker staan en niet bang te zijn voor de buitenwereld als de ontwikkeling in het maken van foto’s en schrijven van artikeltjes. Ik heb ontdekt dat er iets is wat ik leuk vind. Waar ik even alle prestatiedruk kan laten vallen (oké, niet helemaal want je wilt altijd beter worden) maar het ‘moeten’ is er in dit blogwereldje helemaal niet bij. Iedere keer als ik iets hoor wat met bloggen te maken heeft krijg ik twinkelende oogjes, begint mijn hartje sneller te pompen en krijg ik kietelende vingers. Ik leef op wolkjes. Roze wolkjes.

Ik heb stappen gezet, die ik in mijn meest grootste dromen nooit zou hebben durven zetten. Verschillende mensen ontmoet die ik voorheen niet kende, ik ben creatief opengebloeid en ik heb mezelf kunnen tonen. Tonen wie ik ben, me niet achteruit laten duwen door de maatschappij en vol vreugde door het leven gaan. Via mijn blog.
Het voorbije jaar postte ik maar liefst 127 artikeltjes, allemaal met evenveel liefde en geduld. Ik kreeg al 249 reacties en ondertussen heb ik ook de kaap van 1000 bezoekers overschreden. Oké, dat was misschien één dagje maar ik word er nog steeds oprecht gelukkig van als ik dat grafiekje naar boven zie gaan. Samengeteld heb ik in het jaar 2014-2015 (tot nu) bijna 10 000 bezoekers over mijn digitale deurmat gekregen en dat is natuurlijk een wonder. Voor mij. Toen ik een jaartje geleden begon met bloggen had ik nooit kunnen dromen dat ik het leuk zou vinden en dat er zo veel mensen mijn artikeltjes zouden lezen.

Het is echt gek, dat ik hier al een jaar met veel liefde mijn best doe om er wat leuks van te maken en dat ik hier ‘praat’ tegen vreemde mensen. Ik ben het niet beu en ik zal het nooit beu worden. Elke dag geniet ik er met volle teugen van en dat zal ik nog ettelijke dagen volhouden. Ik hou van jullie, jullie zijn voor mij allemaal kleine, onbekende zonnestraaltjes die mijn leven (en mijn blog) wat extra warmte en geluk heeft gegeven. Carpe diem, en dat zal ik nog heel lang proberen vol te houden. Ik ben jullie ontzettend dankbaar voor het lezen van mijn krabbels gezaag hersenspinseltjes en ik hoop stiekem dat jullie het nog lang vol gaan houden.
Jullie zijn mijn onbekende zonnestraaltjes, vergeet dat niet!

Veel liefs, Amber

Schermafbeelding 2015-03-25 om 16.45.19Voor één keertje mogen jullie eens mijn oude artikeltjes opzoeken, of nee doe toch maar niet. (Oei, vermoeide oogjes en rode wangetjes op de foto… examens zijn in town!)

Advertisements

11 gedachtes over “En toen blogde ik een jaar 

  1. Pingback: Mijn 2015 | milesawayfromwonderland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s