Het is niet dat je het niet wilt, het is dat je niet kán

DSC_0313.JPGHet is niet dat je niet wilt. Ook niet dat je je best niet doet. Het is niet dat je niet probeert of dat je niet volhoudt. Het is niet dat je geen volharding bezit, maar het is dat je niet kan.
Het is het gevoel dat de hele maatschappij je tegen een kille muur opduwt, terwijl er stevige pinnen doorheen groeien. Ze groeien doorheen jou. Vanbinnen wordt alles donker, leeg en een beetje dood. Het kleinste stukje gevoel kan niet meer ontspruiten tot iets groot.


Het is beklemmend, niet? Het is vermoeiend en beangstigend. Iedere dag sta je op, met zorgen en gedachten die ronddwalen in je hoofd. Vergelijk het met een doolhof, of neen, vergelijk het liever met een kerkhof. Vergelijk het met een kerkhof met van die mooie graven en nette wandelpaden, met verse bloemen op elk graf. Vergelijk dat eens met alles in je hoofd. Het is er stil, alles is een beetje achtergebleven in de tijd van het mooie verleden. Het is er stil, maar er zit zoveel leven. Er zit zoveel verstopt, zoveel emoties worden teruggedrongen en ze geraken er niet uit. Ze zitten opgesloten, geblokkeerd. Misschien voel je je soms niet goed op je plek en zorgt dat voor een wirwar in je hoofd. Misschien is het de omgeving, of de aard van ’t beestje. De tranen die je laat, zijn helemaal niet erg. Het is enkel de overvloed aan touwtjes in je hoofd. Het is de overvloed aan touwtjes die op het punt staan om te breken.
Het is niet dat je niet probeert om de touwtjes terug aan elkaar te lijmen, je doet heel erg je best. Maar touw valt nooit echt meer te lijmen, als het al eens is gebroken. Het sterkste touwtje houdt vol, voor de anderen. Het probeert zich sterk te houden voor anderen.

Laat me je iets vertellen. Laat me je vertellen dat dit een levensweg is die je inslaat, dat dit een manier is waarop jij je leventje wil leven. Het kan best zijn dat je je hier enorm slecht bij voelt, met al die touwtjes in je hoofd. Maar het kan geen kwaad, iedereen heeft touwtjes. Iedereen heeft uiteindelijk een wirwar in zijn hoofd, een wirwar die soms ontaard tot een hevige storm of die juist groeit tot een hoopje vreugde.
Iedereen heeft zijn eigen touwtje waarop het zijn leven baseert, iedereen heeft dat ene touwtje wat nooit zal breken. Dat ene touwtje zal nooit breken, terwijl de anderen het moeilijk hebben met de hevige wind in je hoofd.
Het is iets waar je niet alleen voor staat. Kijk eens rondom je, kijk eens naar al die mensen die soms huilend langst de weg lopen. Kijk eens naar de mensen die droevige berichten op hun sociale media plaatsen, kijk eens naar hen. Maar kijk niet naar de boodschap, kijk naar de hoeveelheid touwtjes in hun hoofd. Denk eens na hoeveel touwtjes jij nu eigenlijk zou overhebben, vraag jezelf eens af aan het hoeveelste gebroken touwtje dat zij zitten.

Leven met een negatieve spiraal rondom je, is iets waar je niet voor kiest. Het is echter wel iets wat je kan vermijden. Probeer een beetje gelukkig te zijn. Probeer te vliegen. Probeer door je hoofd, doorheen die storm te vliegen. Probeer om geen enkel touwtje te breken, maak ze enkel maar sterker. Kijk daarna nog eens om je heen, kijk naar de vlucht die je hebt afgelegd en vraag jezelf nu eens af hoe gelukkig je nu wel niet kan zijn. Probeer iedere lach van personen rondom je te ontrafelen door te denken aan de hoeveelheid touwtjes die ze met zich meedragen. Ontrafel hun manier van lachen en zie hoe zij hun storm hebben overwonnen. Zie hoe zij stralen voor de mensen rondom hen, dat is het beste wat je zoal kan doen als je een beetje gebroken bent. Blijven stralen.
Blijf stralen voor de mensen die het nodig hebben, voor de mensen die hun touwtjes even niet bij elkaar kunnen houden. Maar wees zelf gelukkig.
Gelukkige mensen zijn niet persé gelukkig, ze proberen het. Kijk naar de plannen die ze maken, hoe ze deze behalen en hoe leuk ze het vinden. Probeer het zelf ook, probeer zelf om gelukkig te zijn, mooie plannen te maken en ze dan ook te voelen. Want dat is heel belangrijk, het voelen. Voel je nu eindelijk eens gelukkig, niets is het waard om je gebroken te voelen. Niets is jouw ongeluk waard, probeer te leven. Je hebt maar één kans en probeer deze te benutten.
Ik ben er zeker van dat je dat zal lukken, dat het je zal lukken om gelukkig te zijn. Ik ben nu al trots op je, niet enkel omdat je er nu over nadenkt, maar omdat ik weet dat je het zal proberen. Omdat ik weet dat je de gebroken touwtjes beu bent, omdat ik weet dat je wil vechten.
Je bent uniek en je bent het waard.
Heb jezelf lief, leef, beleef en vertrouw. Vertrouw je eigen hoofdje met gedachten, het komt allemaal goed. Dat beloof ik je.

Het komt allemaal goed, en je bent speciaal genoeg om dat zelf ook te beseffen. Heb jezelf lief.

Veel liefs, Amber


Ook dit was een opdracht voor Nederlands, een artikel schrijven met een boodschap en een overtuiging.

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s