Kroatië • Sunsationeel Istrië met Kazou 2016

13819817_656225411209655_1768366744_nIedere avond glijdt de rode avondzon achter de heuvels, verscholen achter de zee en gevangen in een hand van verwondering. De kleuren mengen zich tot een beeld waar je naar blijft kijken en je ogen willen niets anders meer verkennen. Het waren zo een avonden dat je bleef zitten op dezelfde plek tot de zon helemaal was weggezakt en je naar de verzamelplek moest. Maar overdag stond alles in hevig contrast met de avonden, de dagen vonden een rust in het lichtblauwe van de oceaan en de mengeling van een wolkenloze lucht. Het leven van een avonturier in helder water werd ’s nachts omgevormd tot het leven van een meisje dat kon verdrinken in het avondrood.


Ja, dat is Kazou. Het leven van een avonturier. Het ontdekken van de wereld met veel mooie herinneringen. Het genieten en beleven.
Van 11 tot 20 juli kon je me niet meer in dit Belgenlandje vinden. Ik zat zeventien uur in de bus en kwam aan op een veel warmere plek, Kroatië. (of liever – Selce) Deze vakantie met vriendinnetje Minne was iets waar ik enorm naar heb uitgekeken en waar ik super lang voor heb afgeteld. En toen was het plots zo ver, ik vertrok en kwam terug met een voldaan gevoel. Dit kan ik weer van mijn lijstje afstrepen en hier kan ik ook weer naar terugkijken met een glimlach. Een glimlach die ik graag met jullie zou willen delen, een vleugje plezier en warmte, een straaltje vriendschap en genot dat ik aan jullie doorgeef. Het enige wat je hoeft te doen is het verspreiden, niemand heeft ooit genoeg van de wereld gezien. Niemand.
dinsdag.png13819492_656226224542907_1756659709_n13823432_656226217876241_156692588_nDe eerste dag in het warme Selce verhuisden ons heel hebben en houden vanuit de bus naar het hotel. Na het afdalen van een berg, vonden we allemaal een plekje in de schaduw. Het was al heel erg warm. We speelden kennismakingspelletjes met de groep en gingen zwemmen. Omdat het zo heet was en we vaak geen plekje in de schaduw vonden – én alle hoedjes en petten nog in de koffers zaten – moest heel de groep zijn rood sjaaltje op zijn hoofd zetten, het zag er heel er belachelijk uit maar iedereen deed het, so what.
We kregen ook voor het eerst te maken met het vreselijke eten van het hotel, het was echt niet lekker. Alleen de lasagna heeft me in de hele week echt gesmaakt, ohja, én de brownies. ’s Namiddags gingen we zwemmen, vanuit het hotel moesten we maar 2 minuutjes wandelen (de trapjes afdalen) en we zaten al bijna in het water.
Gelukkig had ik van vorig kazoukamp in Kroatië geleerd dat waterschoentjes echt een must zijn want alles is er van steen. In het water zitten groten keien en scherpe stenen met veel beestjes en zee-egels. Het strand ligt misschien niet zo goed als een zandstrand maar je hebt alleszins geen zand aan je handdoek hangen. Ik was echt blij dat ik afkoeling kon zoeken in het water, volgens mij heb ik er die dag echt heel erg lang in rondgezwommen. woensdag.png13814395_656225727876290_1378042299_n
13820323_656226144542915_524898016_n13820793_656225714542958_1085099599_n13705315_656225777876285_1425126539_n13816774_656226067876256_2015173709_n13820569_656225991209597_1720198945_n13820875_656226041209592_1467234619_n13823348_656225784542951_1137241025_n13823475_656225927876270_1360046468_n13823323_656226064542923_978902030_n13823595_656226044542925_1390565518_n13820529_656225997876263_1172498803_nOp woensdag deden we voormiddag spelletjes in het stadje. Namiddag gingen we tuben en op de bananenboot. Tuben blijft nog steeds echt heel erg leuk, zoveel gelachen, zoveel water maar toch zoveel plezier. (het leuke is wanneer er iemand in het water duikelt -zolang jij het niet bent- want dan kan je even al het zout uit je gezicht halen). De bananenboot had ik ooit al eens gedaan en is iets wat ik toen niet leuk vond, dus deze keer had ik dat ook eventjes overgeslagen.
’s Avonds mochten we voor de eerste keer vrij rondlopen in Selce, het regende maar dat kon de pret niet bederven. De lucht bracht storm met zich mee maar gleed uiteindelijk toch weg naar een ander gebied. We vonden ook een piratenschip -dat we in de dagen die volgden echt nog duizend keer tegenkwamen.Donderdag.png13819742_656225794542950_2047516095_n13823580_656225664542963_713028471_n13819395_656225697876293_1394125693_n13819849_656225694542960_1075252601_nOp donderdag deden we een soort van verkleedspel in Selce. Iedereen moest twee verkleedstukken of handdoeken op een hoop gooien. We werden ingedeeld in teams door het kleuren van onze neus. Ik was geel en ons team moest dan bij andere teams aan de hand van opdrachten verkleedstukken gaan stelen. Op het einde van het spel moesten zoveel mogelijk mensen onherkenbaar naar de moni’s stappen, als je niet werd herkend mocht je op een sudoku kijken waarvan je dan de nummertjes moest onthouden en terug moest invullen in je eigen kamp. Natuurlijk geraakte ik er nooit door, 4 Amber’s in de groep is niet zo een uitstekend idee.
We gingen uiteraard weer even een duikje doen en tijdens het avondspel belandde ik op de grond. Knie geschaafd en elleboog ook, maar dat kon de pret niet bederven.

vrijdag13819396_656225514542978_885682736_n13823477_656225601209636_162842889_n13823242_656225517876311_641519863_n13820478_656225651209631_724305949_nVrijdag was het heel slecht weer. De golven waren enorm en de zee was wild, het waaide zo hard dat je je goed moest tegenhouden en de enige dikke trui die je dan toch maar meehad werd gebruikt. Voormiddag wandelden we tot in Crickvenica en mochten we er vrij rondlopen. Het was echt een pannenkoekenweertje dus dat is wat we gingen eten. PANNENKOEKEN!!!! Uiteindelijk smaakte het me niet zo heel erg, maar dat had ik dan alweer gehad ;).
In de namiddag hadden we keuzeactiviteiten want we konden natuurlijk niks doen met water. Minne en ik hadden een extreem luie dag dus we kozen twee keer voor de stil-zitten-en-niets-doen activiteit. De eerst was massage geven en de tweede was een bandana maken. Team lui for the win!
zaterdag.png13820668_656225454542984_705647776_n13820775_656225444542985_230860667_n13820627_656225477876315_1191632006_n13823541_656225441209652_2126933114_n13823689_656225467876316_1510307713_n13833041_657033914462138_1702861900_o13833269_657033917795471_1978891314_o13709734_657034597795403_917891072_o13816809_656225464542983_1461242474_nOp zaterdag was het nog steeds slecht weer. Normaal gingen we naar de watervallen van Plevice maar dat was dus ook afgelast. De watervallen liggen in de bergen en daar was het die dag maar een 9 graden. Geen meevaller dus, die activiteit werd volledig van het programma geschrapt.
We gingen als vervanging naar twee stadjes. De eerste was Pula en die zie je boven dit stukje tekst. De tweede -in de namiddag- was Rovinj, de foto’s van daar staan onder dit tekstje. In Pula waren pas enkele vriendinnetjes van mij geweest dus ik was wel benieuwd waar zij hadden uitgehangen. Na twee uur rijden kwamen we aan. Eigenlijk was het nog best leuk om stadjes te bezoeken, dan zie je tenminste een paar typische dingen in Kroatië.  In Pula zagen we het zesde grootste amfitheater van de wereld (het grootste ligt natuurlijk in Rome), we zagen de stadspoort, tempels, kerken en het gemeentehuis. Wel leuk om een beetje cultuur op te snuiven. In het amfitheater worden nu shows, concerten en festivals gegeven, echt een super origineel idee mét een mooie setting. En natuurlijk aten we weer pizza, njammie!13836042_657034604462069_1146816979_o
Onderweg kwamen we heel veel olijfbomen tegen. In dit stukje zei onze gids trouwens dat er ooit een afdruk van een dinosaurus is gevonden, wel… die dino had een leuk stukje land uitgekozen. 13820812_656225401209656_21813739_n13819674_656225404542989_1275694041_n13819817_656225411209655_1768366744_n13820913_656225407876322_1059870699_n13718104_656555924509937_723058249_o13817194_656225421209654_202254173_n13705311_656225414542988_1588870287_n13814581_656225391209657_1575379289_nIn Rovinj was er een heel oud gedeelte. Dat lag mooi aan het water en zag er echt heel erg instagramable uit. Jup, iedereen trok fotootjes. In de kerktoren die je er bovenuit ziet steken werd vroeger een vrouw die het christelijk geloof droeg gemarteld op een wiel met pinnen. Het geloof mocht toen helemaal nog niet bestaan. We mochten even vrij rondlopen dus kochten we een zakje kersen op het marktje en begonnen we de wandeling naar boven omdat de gids vertelde dat het écht de moeite was, en gelijk had ze. Onderweg kwamen we een leuk plekje tegen met rotsen, we klauterden naar beneden en namen de mooiste foto’s van heeeeeel de vakantie. In het kerkje brandde ik een kaarsje voor mijn bompa die de vrijdag ervoor normaal jarig was, nu brandt het kaarsje voor hem in de hemel. Ik vond het eigenlijk echt wel heel leuk om deze stadjes te bezoeken.
’s Avonds hadden we op de wilde zee onze partyboot. Omdat deze vertraging had en we pas vanaf 21.45u op de boot konden en normaal mochten blijven tot 22.30u verschoof het einduur naar 00.30u. Iedereen was content en het was een heel leuke avond. Schermafbeelding 2016-07-22 om 10.37.07.png13728364_656555934509936_820355020_o13823291_656224927876370_1628636452_n13714298_656225097876353_1478076688_n13734683_656224931209703_1788229728_n13817243_656224971209699_1190463347_n13823324_656225014543028_1031044038_n13728372_656555941176602_1263053450_o13816867_656224934543036_341130239_nZondag gingen we ein-de-lijk parasailen. Hier had ik enorm naar uitgekeken, het uitkijken naar zweven in de lucht. Ik had het een beetje spectaculairder voorgesteld maar het was zeker de moeite waard. Namiddag gingen we weer naar het strand en in de avond kregen we 2(!!) bolletjes ijs van de moni’s die we gezellig bij de zonsondergang opaten. Vrij rondlopen is zo zalig!Schermafbeelding 2016-07-22 om 10.37.41.png13817134_656224847876378_2019699750_n13819556_656224631209733_1314975216_n13698217_1028024440579224_1016915309550611801_o.jpg13669339_1028024453912556_1207824886546532642_o.jpg13820716_656224907876372_629390053_n13820731_656224741209722_266118207_nEn dan brak de voorlaatste dag van het kamp aan. Voor mij was dit zelfs de ALLERLEUKSTE! We gingen duiken! Duiken! Ik, Amber, ging duiken! Of het zalig was? Enorm! Of ik het nog eens zou doen? Duizend keer opnieuw! Als het kon, was ik op de zeebodem gebleven en veranderde ik zelf in een visje of een zeemeermin. Ik zat als derde in het water en kwam er als één van de laatste uit, zaaaaalig. Ik zag verschillende scheepswrakken en mocht de visjes eten geven, dit was echt het zaligste van heel het kamp. Ik kwam met een brede glimlach uit het water en die glimlach bleef nog wel even op mijn gezichtje hangen. De instructeur was vriendelijk, heel erg, en ik mocht zelfs even alleen rondzwemmen… “you’re a good swimmer” zei ‘m. Ik zei terug “woooow, this was so cool, I could stay there forever!”, waarop hij weer antwoordde dat ik het heel goed deed en we nog een paar keer lachten met wat we zeiden. Really, love that guy!!
In de avond hadden we een feestje op het strand met het andere kazouverbond (Waas&Dender) dat er ook was. 13717468_1073747266049934_7768089381487630655_o.jpgAls laatste avondsluiting lieten we op het strand een lampion in de lucht, dit was de meest sprookjesachtige avondsluiting die we in die week hadden. Je zag het echt heel ver weg vliegen en iedereen bleef er naar staren. Gewoonweg zalig.Schermafbeelding 2016-07-22 om 10.38.08.png13702294_656555937843269_1369619487_o13823592_656224547876408_280916860_n
Dinsdag was het natuurlijk de aller-aller-allerlaatste dag in Selce, we pakten de koffers in, sleurden ze naar de bus (ja, weer die berg op), schreven op de sjaaltjes en mochten daarna weer even vrij rondlopen in Selce mét (alweer) een ijsje van de moni’s (niet dat we dat zo erg vonden). Ik kwam ook een hondje tegen zoals mijn opa eentje heeft, daar moest ik natuurlijk een foto van maken. Hij (of zij) ziet er zo vrolijk uit he! Na het avondmaal was het tijd om afscheid te nemen van de zee, het strand, de warmte en het vieze eten. We vertrokken weer naar huis, reden in de koele bus en keken Harry Potter in de bus. Iedereen viel al snel in slaap van vermoeidheid. Oh man, dit was zo een leuk kamp!
Schermafbeelding 2016-07-22 om 10.38.43.png13823652_656224554543074_570823486_nWoensdag kregen we nog een laatste ontbijt van de moni’s in een Raststatte in Duitsland. We waren bijna thuis, het avontuur liep bijna op zijn einde. Eenmaal we terug aankwamen op de parking in Diepenbeek vloog iedereen in de armen van zijn ouders, maar ook weer in de armen van elkaar. Knuffelen hoort er altijd bij en ik ga iedereen missen. Vaarwel lieve moni’s, alle vriendjes, Kroatië. Maar hallo herinneringen die ik voor altijd zal koesteren.
Kazou blijft nog steeds een topperiode. En het feit dat ik later ook moni wil worden -en dus volgend jaar op basiscursus ga- is nu écht een feit. Gotta love Kazou forever!
Ben jij al ooit mee geweest op een kamp met Kazou (dat is trouwens de CM)?

Tot snel!
Liefs, AmberSSFS_Clip_Art_Pack_Laurels_Free (12)

Advertisements

2 gedachtes over “Kroatië • Sunsationeel Istrië met Kazou 2016

  1. Pingback: Zo snel raasde 2016 voorbij | milesawayfromwonderland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s